GÓRA
PEŁNA SREBRA
Rezerwat
Segiet zlokalizowany jest na Srebrnej Górze.
Choć słowa "góra" użyliśmy możen
na wyrost (to tylko 347 metrów nad poziomem
morza, z boku zaś teren ten wygląda raczej jak
rozległy pagórek), to "srebrna" jest
całkowicie uzasadniona. W ciągu wieków
wydobywano tu nie tylko srebro kruszcowe, ale i
galenę - tak zwany błyszcz ołowiu - pospolity
minerał, w składzie którego dominuje ołów z
domieszką srebra oraz galman rudę z dużą
zawartością cynku). W XVIII wieku pod górą
przebiegały chodniki kopalni
"Fryderyk". Zrządzeniem losu, w
miejscu gdzie mieściło się XIV - wieczne
centrum wydobywcze dziś mamy rezerwat buków. Po
górnikach zostały jednak liczne ślady: bardzo
dokładnie zobaczyć można tak zwane warpie -
podobne do niewielkich wulkanów kopce powstałe
w miejscach dawnych szybów. |
 |
| Warpie nazywane są też
pinami; jeden z tarnogórskich terenów zielonych
powstały na miejscu kopalni nosi nazwę
"Piny" - na warpiach powstał też
główny tarnogórski Park Miejski. Ale
"Segiet" to przede wszystkim buki -
drzewa które potrafią stworzyć prawdziwie
niesamowitą, bajkową atmosferę. Buki na
Srebrnej Górze liczą sobie po 120 - 150 lat.
Szczyt wzniesienia porasta buczyna karpacka,
towarzyszy jej czarny bez, jawor i jarzębina. Na
północnym zboczu dominuje buczyna kwaśna
niżowa, rosną tam ponadto bez czarny, bez
koralowy i jawor. Pozostały obszar zajmuje buk
zwyczajny (lub inaczej pospolity) czyli fagus
sylvatica dający twarde, mocne drewno
szczególnie cenione przez lutników i stolarzy,
także producentów parkietów. Z nasion buka
uzyskuje się olej. Rezerwat daje schronienie
licznym zwierzętom: żyjące tu ptaki to:
pokrzewka czarnołbista, zięba, rudzik, kos,
świstunka oraz sikora bogatka. Płazy
reprezentują: traszka grzebieniasta, jeziorkowa
i trawna, ropucha szara, zaś gady: jaszczurka
zwinka, jaszczurka żyworódka, padalec oraz
żmija zygzakowata. Podobnie jak na pozostałych
terenach Ziemi Tarnogórskiej mieszkają tu i
ssaki: kuna, tchórz, dzik, sarna, nornica ruda,
ryjówki: aksamitna i malutka, zębiełka. |
| |
 |
 |
 |
| |
 |
 |
 |
| |
 |
 |
 |
|
 |
WIELKI KANION
Srebrną
Górę rozkopywano w poszukiwaniu cennych rud:
pobliski teren nazwany Blachówką - jeszcze nie
tak dawno eksploatowano, by uzyskać dolomit. Ten
potrzebny do produkcji materiałów
ogniotrwałych czy nawozów rolniczych surowiec
rozpoczęto wydobywać w tym miejscu nieco ponad
100 lat temu. Kamieniołom zakończył pracę w
1990 roku. I tak jak w rezerwacie
"Segiet" na miejsce pozostawione przez
człowieka natychmiast wkroczyła przyroda. Na
potężnym kilkudziesięciometrowym zboczu
wyrosły liczne drzewa iglaste, wnętrze doliny
(nazywanej przez miejscowych wielkim kanionem)
także zagospodarowały drzewa i krzewy. Widok w
dół przepaści zapiera dech w piersiach: trzeba
jednak zachować ogromną ostrożność -
zdarzały się tam już śmiertelne wypadki. Na
pewno nie jest to też dobre miejsce do
wspinaczki: skała dolomitowa jest bowiem krucha. |
| Na dnie rozpadliny znajduje
się zabezpieczone stalową kratą wejście do
dawnych górniczych wyrobisk. I znów - jak przed
wiekami - korytarz tętni życiem, choć teraz
już nie człowiek jest tam gospodarzem. Chodniki
upodobały sobie bowiem nietoperze. Mieszka ich
tam aż 8 gatunków: nocek duży, nocek
Natterera, nocek rudy, nocek Brandta, nocek
wąsatek, mroczek późny, gacek brunatny i gacek
szary. Blachówka jest miejscem zamieszkania
płazów, są tam miejsca lęgowe ptactwa.
Spotkać można jaszczurki zwinki, zaskrońce i
żmije. Występują tam rośliny prawnie
chronione: dziewięćsił bezłodygowy i lilia
złotogłów. Dlatego Blachówka od 1993 roku
posiada status stanowiska dokumentacyjnego
przyrody. Samo stanowisko obejmuje powierzchnię
6 hektarów, choć - jeśli wziąć pod uwagę
cały obszar dawnej kopalni - możemy doliczyć
się ich 24. |
 |
|
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
|
 |
 |
|
DOLOMIT
SPORTOWY
Jeszcze
na terenie dawnego kamieniołomu, choć nieco
bardziej na wschód mieści się ośrodek
Dolomity Sportowa Dolina. Wiele wątpliwości
podczas budowy całorocznego obiektu sportowego
budziło jego sąsiedztwo z rezerwatem. Trzeba
jednak przyznać, że połączenie krajobrazu
Blachówki i możliwości zjeżdżania na nartach
czy snowboardzie to całkiem udana kombinacja.
Odbywają się tu liczne zawody, dostępny jest
stok dla narciarzy i łączka o niewielkim
nachyleniu dla początkujących amatorów
białego szaleństwa. Na honorowym miejscu, tuż
przy wjeździe na parking - jako pamiątkę
rodowodu tego obszaru - ustawiono górniczy
wózek do wywożenia urobku. Na miejscu
wypożyczyć można sprzęt narciarski. Czynna
jest restauracja. Obiekt posiada znaczną liczbę
miejsc parkingowych. |
 |
| W rezerwacie Segiet
rozpoczyna swój bieg szlak turystyczny zwany
segieckim, a oznaczony kolorem czarnym. Jego
łączna długość to 12 kilometrów, wiedzie
dalej przez Kopalnię Zabytkową, tarnogórski
rynek, Puferki aż do Pniowca. Zbocza Srebrnej
Góry upodobali sobie także fani rowerów
górskich, choć tak naprawdę to miejsce ciekawe
dla każdego. |
| |
 |
 |
 |
| |
 |
 |
 |
|

ZOBACZ FILM "PRZYRODA I
CZŁOWIEK"
Pamiętać musimy, że "Segiet" jest
rezerwatem. Zgodnie z prawem w rezerwacie nie
wolno palić otwartego ognia, ani nawet
papierosów, obowiązuje ścisły zakaz
wysypywania czy wylewania odpadów oraz
niszczenia gleby. Zabroniony jest pieszy i
rowerowy ruch poza wyznaczonymi ścieżkami,
całkowicie niedozwolone jest poruszanie się
samochodami. Nie wolno niszczyć czy kaleczyć
jakichkolwiek roślin. Pod ochroną znajdują
się także zwierzęta, zaś wśród przestępstw
przeciwko tym ostatnim zaliczyć należy także
płoszenie fauny.

WIDOK Z SATELITY

PLAN SYTUACYJNY

POBIERZ
KARTKĘ Z PRZEWODNIKA DO WYDRUKU - możesz ją
zabrać ze sobą na wycieczkę

TAK
NA UCHO...
I "Segietu", i "Blachówki" -
niestety - nie omijają wandale. Czasem
(zwłaszcza w rejonie kamieniołomu) spotkać
można miejsce po dzikich ogniskach, porozrzucane
plastikowe opakowania czy inne śmieci. Kilka lat
temu ktoś pozbawiony rozumu podpalił śpiące
nietoperze: po tym incydencie zakratowano
wejście do siedliska latających ssaków.
Kamieniołom potraktowano zresztą wiele razy jak
śmietnisko - niezidentyfikowany winowajca
umieścił tam kilka tysięcy opon, które swego
czasu paliły się długo zatruwając atmosferę.
|
|