atrakcje turystyczne Górnego Śląska


  lista wszystkich obiektów
    ciekawe obiekty:
  Kompleks Zamkowy w Starych Tarnowicach
Radiostacja w Gliwicach
Lotnisko w Pyrzowicach
Palmiarnia w Gliwicach
Zamek w Chudowie
Katowicki Spodek
dykcjonorz z łobroskami - Ilustrowany słowniczek gwary śląskiej

A abfal - śmieć, błąd
abo - albo
abzac - obcas
achtlik - ósma część czegoś
afa - małpa
ajlauf - lane kluski
ajmer - wiadro
ajnfart - brama, wejście
ajzynblat - brzeszczot
amajza - mrówka
ancla - kawalerka
ancug - garnitur
antryj - przedpokój
apluzina - pomarańcza
apsztyfikant- zalotnik
aprikołza - morela
arbajtancug - ubranie robocze
asić sie - chwalić się
asta - gałąź
aszynbecher - popielniczka
ausgus - zlewozmywak
ausztojer - wiano

apluziny na tolyrzu


aszom sie arbajtacugami


asta we wjosna


B batki - majtki
bajs - kęs
bajtel - chłopiec
badyhouzy- kąpielówki
bal - piłka do gry
bana - kolej
bania - dynia
bas - brzuch
bebok - straszydło
bery - bajki, bzdury
berga - duży kamień, kawał węgla
beszong - nasyp kolejowy
bezto - dlatego że
bezuch - odwiedziny
bier - zabierz
bifyj - kredens
bigel - wieszak na ubrania
biglować - prasować
biksa - puszka
bina - pszczoła
binder - krawat
biza - kant w spodniach
blank - całkowicie
blaza - odcisk
blajsztift - ołówek
blumkol - kalafior
bojtlik - torebka
bombon - cukierek
borok - nieudacznik
borszatajn - krawężnik
brateringi - śledzie opiekane
bratkartofle - smażone kartofle
brecha - łom
bryle - okulary
briftasza - portfel
bulić - burzyć
byamter - urzędnik
bysztek - sztućce

bajtle


bana


binder


borsztajn we Bytoniu


brele


C cajtong - gazeta
cera - córka
cesta - droga
ciśba - tłok
chaberfloki - płatki owsiane
chachor - pijak
chadra - szmata
chaja - awantura
charboły - buty
charlać - kaszleć
chlyw - chlew
chnet - niebawem
chop - mężczyzna
chrobok - robak
chycić - złapać
ciarach - brudas
ciepać - rzucać
ciorać - pomiatać, brudzić
ciyngiym - w kółko
coby - żeby
cufal - przypadek
cug - pociąg, pęd
cwerg - krasnal
cwibak - suchary
cyganić - kłamać
cygarety - papierosy
cyja - akordeon
czorny - czarny, brudny
ćma - ciemność

ciśba na Ślonskim


cyja


ćma bez noc


cug


D deka - koc
dekiel - pokrywa, wieczko
doczkej - poczekaj
drach - latawiec
drapko - szybko
dudlik - kok
duldać - pić
durś - ciągle
dycki - zawsze
dyć - przecież
dykcjonorz - słownik
dylina - podłoga
dynga - tęcza
dziołcha - dziewczyna
dźwiyrza - drzwi

drach loto


dynga bez lato


E elefant - słoń
eli - czy
elwer - bezrobotny
eka - narożnik budynku, kąt w pomieszczeniu
epny - ogromny

elefant we Chorzowie

F fajer - święto
fajrant - zakończenie dnia pracy
familok - dom wielorodzinny
fana - flaga
fandzolić - mówić od rzeczy
fara - probostwo
farorz - proboszcz
fecht - żebranie
fedra - sprężyna
fest - mocno
fertig - gotowe
fet - tłuszcz
fiber - gorączka
ficować - cerować
filok - wieczne pióro
fiśla - strych
flaszka - butelka
flek - plama
fliger - samolot
fojercojg - zapalniczka
fojera - ognisko
fojerwera - straż pożarna
forhang - zasłona
frela - panna
fróp - korek
fto - kto
font - pół kilo
furgać - latać
fusbal - piłka nożna
futrować - karmić
fuzekla - skarpeta

flaszki s fropami


fliger łod wojoków


fojerwera przi familoku


busbaler we fuzeklach


G galert - galareta
galoty - spodnie
ganc - całkowicie
gańba - wstyd
gardina - firana
gardinsztanga - karnisz
geburstak - urodziny
geltag - wypłata
gelynder - poręcz
gibki - szybki
gipsdeka - sufit
giskana - podlewaczka
gizd - łobuz
glaca - łysina
glajzy - szyny
glazyjki - rękawiczki ze skóry
godać - mówić
golac - fryzjer
gorki - gorący
gorol - nie Ślązak
gorszyć sie - obrażać się
gorzoła - wódka
grincojg - jarzyny
gruba - kopalnia
gryfny - ładny
gybis - sztuczna szczęka
gymba - usta, twarz
gynsi pympek - stokrotka
gypek - bagażnik rowerowy
gyszynk - prezent
gzuć - pędzić

gryfny gelynder


glajzy (i bana)


gruba we Katowicach


gryfno gymba


H
haja - awantura
hajer - górnik
halba - pół
halbki - półbuty
hałskyjza - ser domowy
hantuch - ręcznik
hasiok - śmietnik
hazok - zając
heft - zeszyt
heklować - szydełkować
heksa - czarownica
hołzyntregi - szelki
hut - kapelusz

bajtel we hucie


hajery na grubie


I inacyć - przekręcać
indianer - indianin
inkszy - inny
ino - tylko
istny - prawdziwy, właściwy
izba - pokój
iże - że, ponieważ

indianer

J ja - tak
jakla - bluza
jako - jak
jamrać - lamentować
jo - ja
jodło - jedzenie
juzaś - znowu

juzaś jodło

K kajś - gdzieś
kamela - wielbłąd
kamrat - kolega
kabza - kieszeń
kapuca - kaptur
kara - taczki
karminadel - kotlet mielony
karasol - karuzela
kastlik - pudełko
kauguma - guma do żucia
kiery - który
kibel - wiadro
kichol - nos
kista - skrzynka
kiszka - kwaśne mleko
klachać - plotkować
klepoki - bilon
klosztor - klasztor
klupać - stukać
knefel - guzik
kokot - kogut
kokotek - kran
kole - obok
koło - rower
kołocz - ciasto
kołoczek - drożdżówka
kołkastla - węglarka
konsek - kawałek
kopidoł - grabarz
kopruch - komar
krajzyga - piła tarczowa
krauza - słoik
krepel - pączek
kroć - kroić
kromflek - obcas
krupniok - kaszanka
krupy - kasza
kryka - laska
krzok - krzak
ksiynżoszek - ksiądz
kucać - kaszleć
kurzić - palić papierosy
kust - wyżywienie
kusik - całus
kwarytka - ćwiartka

karasol


kokotek


kamrat na kole


krupniok


krzok


kusik w kichol


L lajbik - stanik
lajerman - kataryniarz
lajsta - listwa
larmo - hałas
latoś - tego roku
lauba - ganek
lazaryt - szpital
lebo - albo
leko - łatwo
linkera - kierownica
lipsta - narzeczona
lojfer - dywan
lotać - biegać
luft - powietrze
lynga - bułka paryska

larmo


lotanie na lufcie


Ł łaska - łasica
łazić - chodzić
łazynga - włóczęga
łobiod - obiad
łoblyc sie - ubrać się
łobsztalować - zamówić
łogiyń - ogień
łoroz - nagle
łorynżada - oranżada
łosprawiać - rozmawiać
łostawić - zostawić
łostuda - awantura
łoszkubiny - darcie pierza
łoszkrabiny - obierki
łoświycić - zaświecić

łobiod


łoroz łogiyń


M majzel - przecinak
malyrz - malarz
mandle - migdały
mantel - płaszcz
masny - tłusty
masorz - rzeźnik
maszka - kokardka
maszkyt - smakołyk
maznonć - uderzyć
merta - mirt
miesionczek - księżyc
mietła - miotła
migym - szybko
miynso - mięso
modry - niebieski
moplik - motorower
mota - ćma
mulorz - murarz
muskla - mięsień
muterka - nakrętka
myjtermas - metr krawiecki

malyrz przi robocie


maszkyty


modry moplik


N nachytać - nałapać
najduch - urwis
naprany - pijany
naprowda - naprawdę
nasuć - nasypać
nazdać - nakrzyczeć
nazod - z powrotem
nec - siatka
niekiery - niektóry
niyroz - nieraz
nieskoro - późno
nociastek - zakwas chlebowy
nudle - makaron
nudelkula - wałek do ciasta
nupel - smoczek

nudle


nudelkula


O oberiba - kalarepa
obstoć - wytrzymać
obstować - upierać się
oły - krzywe nogi
onkel - wujek
oplerek - kiełbaska
ostuda - kłótnia

ostuda

P papiorzany - papierowy
papyndekel - tektura
parfin - perfumy
paryzol - parasol
piska - kreska, linia
piznonć - uderzyć
plecionka - chałka
po bosoku - boso
podarzić sie - poszczęścić się
podchlybiać sie - podlizywać się
podciep - podrzutek, nigrzeczne dziecko
podziwać sie - przyjrzeć się
pojedzony - syty
pokludzić - poprowadzić
pokroć - pokroić
poleku - powoli
połno - pełno
ponć - pielgrzymka
porzond - ciągle
prawić - opowiadać
prezwuszt - salceson
prozny - pusty
przepadzity - łakomy
przichlybiać sie - podlizywać się
przikludzić - wprowadzić się
przikopa - rów
przichlybiać sie - podlizywać się
pszoć - sprzyjać, kochać
pucpapior - papier ścierny
puklaty - garbus

paryzol


podciep po bosoku


ponć do Piekor


przikopa


R rachować - liczyć
rojber - łobuz
rajza - podróż
rechtor - nauczyciel
rejmatyka - reumatyzm
richtig - rzeczywiście
rolszuły - wrotki
rozlajerowany - rozregulowany
roztomajty - rozmaity
ruby - gruby
rychtować - przygotowywać
ryl - szpadel
ryma - katar
rzykać - modlić się

rechtor mo ryma


roztomajte rolszuły


S seblyc - rozebrać
siednonć - usiąść
siyń - sień
słazić - schodzić
smażonka - jajecznica
smyntorz - cmentarz
soroń - dzikus
spatrzeć - załatwić coś
spodni - dolny
spodnioki - kalesony
srogi - duży
starka - babcia
starzik - dziadek
styknie - wystarczy, dosyć
suć - sypać
swaczyna - podwieczorek
synek - chłopiec
szac - narzeczony
szaket - marynarka
szałot - sałata, sałatka
szaty - sukienka
szczewiki - buty
szczoda - środa
szklok - landrynka
szlaubyncjer - śrubokręt
szlojder - proca
szmaterlok - motyl
sznita - kanapka
sznitlok - szczypiorek
sznupać - myszkować
szolka - szklanka, kubek
szporować - oszczędzać
szpotlawy - kulawy
szpyndlik - szpilka
szrank - szafa
sztachlok - agrest
sztand - stoisko
sztok - piętro
sztrom - prąd
sztabdeka - kołdra
sztajger - sztygar
szterować - denerwować
sztrykować - robić na drutach
szusblech - błotnik
szwigermuter - teściowa
szwong - zamach, rozbieg
szychta - dniówka

smyntorz na Górach


szolki


srogi szmaterlok


szałot


szczewik


sztrom


T tabula - tablica
tanksztela - stacja benzynowa
taszyntuch - chustka do nosa
terować - smołować
tinta - atrament
toć - oczywiście
tomata - pomidor
tonkać - moczyć
torta - tort
tuberok - gruźlik
tukej - tutaj
tyj - herbata
tyjater - teatr
tytka - torebka

tomaty


a tukej torta


U udować - wydawać pieniądze
uja - wujek
umarty - zmarły
unfal - błąd
uniyskorzić sie - spóźnić się
uślimtany - zapłakany
utropa - zmartwienie

uślimtany bajtel

W wachować - pilnować
wadzić sie - kłócić się
walkownia - magiel
wancka - pchła
wartko - szybko
waszbret - tarka do prania
waszkuchnia - pralnia
waszpek - miska
wertiko - komoda
westa - kamizelka
wic - dowcip
widołka - widelec
wieczerza - kolacja
wiela - ile
wieprzki - agrest
wiyrch - góra
wojok - żołnierz
woniać - wąchać, pachnieć
wonianie - wąchanie
wrazić - włożyć
wuszt - kiełbasa
wykludzić - wyprowadzić się
wyszkyrtany - zużuty

ino się wkludzić


wartkie wojoki


wuszt wonio


Z zadni - tylni
zandale - sandały
zarozki - zaraz
zasuć - zasypać
zamt - aksamit
zdrzadło - lustro
zelter - woda sodowa
zicać - siadać
zicherka - agrafka
ziherung - bezpiecznik
zmierzły - marudny
znojść - znaleźć
zokle - skarpetki
zola - podeszwa
zolyty - zaloty
zołza - sos
zopaska - fartuch
zort - gatunek
zowiść - zawiść
zowrzyć - zamknąć
zygor - zegar
zymfciok - szklanka
zynft - musztarda

zicherki


zymfciok


zynft


Ż żadny - brzydki
żdżadło - lusterko
żelozko - żelazko
żgać - kłuć
żodyn - nikt
żymlok - bułczanka
żymła - bułka

żelozko

zobacz także
Śląski Serwis Fotograficzny




przepisy kulinarne: kuchnia śląska


  Karminadle
  Składniki: 40 dag mięsa mielonego, jajko, mała bułka, średnia cebula, pieprz i sól i olej do smażenia
Przygotowanie: włożyć mięso do miski, wbić jajko, dodać cebulę pokrojoną w drobną kostkę, bułkę namoczyć w wodzie, gdy zmięknie odcisnąć i dodać do mięsa, doprawić do smaku solą i pieprzem; wyrobić ręką na jednolitą masę. Formować okrągłe, spłaszczone kotleciki, smażyć z obu stron na mocno rozgrzanym tłuszczu.

Choć trudno o bardziej jednoznaczne danie niż kotlet mielony, jednak źródła historyczne mówią o długich dziejach karminadla - zanim awansował do dania mięsnego (choć na ogół jedzonego w tygodniu - często w czwartek, razem z młodą kapustą) wywodzi się z czegoś na kształt hamburgera jarskiego - z dużym udziałem ziaren pszenicy lub innych zbóż; ciekawostką spotykaną w niektórych przepisach kuchni górnośląskiej jest karminadel ze śledziem.


  Buchty
  Składniki: około 0,5 kg mąki pszennej, szklanka mleka, 2 jajka, 3 łyżki masła stopionego, 3 dag drożdży, sól i cukier
Przygotowanie: z mleka, drożdży, niewielkiej ilości mąki i odrobiny cukru należy sporządzić rozczyn, który powinien mieć konsystencję gęstej śmietany. Ustawić w ciepłym miejscu do wyrośnięcia. Do miski wsypać mąkę, wbić jaja i powoli wlać rozczyn. Ciasto należy wyrabiać ręką tak długo, aż będzie odrywać się od brzegów miski, wówczas należy dodać ostudzone stopione masło, szczyptę soli i dalej wyrabiać. Następnie miskę należy nakryć ściereczką i ustawić w ciepłym miejscu do wyrośnięcia. Gdy ciasto podwoi swoją objętość formować okrągłe kluski wielkości pączków i układać na stolnicy posypanej mąką. Gdy zaczną rosnąć, kluski gotuje się na parze - szeroki garnek z wrzącą wodą nakrywa się płócienną ściereczką i obwiązuje sznurkiem wokół brzegu, lub rozkłada się specjalną metalową siatkę do gotowania na parze. Na ściereczce (siatce) układa się kluski partiami i nakrywa miską dopasowaną do obwodu garnka. Kluski gotuje się na parze ok. 10 minut, aż będą puszyste. Podaje się na gorąco z sosem owocowym lub stopionym masłem i cynamonem.

Buchty stanowiły typowe danie postne - podawano je wówczas na słodko (z cukrem, owocami, sosami owocowymi, śmietaną czy cynamonem), występują jednak także jako dodatek do mięs: serwuje się je wtedy z wołowiną lub wieprzowiną oraz obowiązkowym sosem. Były daniem uniwersalnym - jeśli po obiedzie zostało ich więcej, można było zjeść je nazajutrz - przekrojone i posmarowane masłem tak jak bułka lub odgrzewane.


  Szpajza cytrynowa
  Składniki : 4 jaja, 1 duża cytryna ,8 łyżeczek cukru, 2 łyżeczki żelatyny
skórka z cytryny
Sposób przygotowania: namoczyć żelatynę a gdy napęcznieje zagotować i przestudzić, żółtka utrzeć z cukrem na puszystą masę, dodać wyciśnięty sok z całej cytryny (cytrynę aby łatwiej wyciągnąć sok można wrzucić na chwilę do wrzątku) i startą skórkę cytrynową, wymieszać, dodać ubite na sztywną pianę białka, całość delikatnie i dokładnie, wymieszać, nie przerywając mieszania szybko wlać żelatynę i natychmiast wlewać do pucharków lub salaterek deserowych (krem natychmiast tężeje), udekorować plastrami cytryny ze skórką i bitą śmietaną.

W początkach XX wielku na ziemi tarnogórskiej szpajza była bardzo popularna: podawano ją w różnych smakach i odmianach. Występowała więc szpajza cytrynowa, agrestowa, wiśniowa czy czekoladowa - potrawę tę serwowano szczególnie podczas ważnych świąt: wesel, pierwszych komunii oraz odpustu. Goście otrzymywali ją wówczas po obiedzie. Na marginesie - do śląskiego obiadu - zwłaszcza świątecznego podawano kompot, znany w innych rejonach Polski zwyczaj picia herbaty po obiedzie nie występował na Górnym Śląsku.


  Śląski rosół weselny
  Składniki: 1 korpus kury rosołowej lub 40 dag skrzydełek, 50 dag mięsa wołowego z kością 0,5kg ( np. szponder, łopatka, mostek), 30 dag podrobów (serca, żołądki), 1 duża marchewka, 1duża pietruszka, 1 średniej wielkości seler, średniej wielkości por, ćwiartka małej kapusty, 1 cebula, natka pietruszki, 4 ziarenka pieprzu, 2 ziarenka ziela angielskiego, 1 liść laurowy, sól.
Przygotowanie: mięso opłukać , włożyć do garnka z zimną wodą (około 3, 5 l) , wsypać pół łyżki soli, dodać przyprawy, gotować bez przykrycia na wolnym ogniu do miękkości, zająć pianę z powierzchni rosołu i następnie dodać do gotującego się wywaru opłukane i obrane jarzyny (z pora i kapusty należy obrać zewnętrzne liście), obraną cebulę przekroić na pół i przypalić jej przeciętą stronę na gorącej patelni - dodać do wywaru, gotować aż jarzyny będą miękkie, odcedzić rosół od mięsa i jarzyn, przygotować talerze z domowym makaronem, na makaron wyłożyć podroby, pokrojoną marchewkę i posikaną natkę pietruszki, podać rosół w wazie.

Rosół, często nazywany nudel zupą lub rzadziej polewką mięsną, był na Śląsku od końca XIX potrawą niedzielną. Nie mogło się też bez niego obejść menu weselne. Początkowo rosół podawano z ziemniakami lub kaszą a od okresu międzywojennego zaczęto podawać go z makaronem domowej roboty, zwanym nudlami. Ponieważ mięso wołowe było trudno dostępne i drogie, rosół przeważnie sporządzano z jednego gatunku mięsa - z tańszego i łatwiej dostępnego mięsa wieprzowego, rzadziej z króliczego. Rosół robiono także na gołębiach. Niezależnie jednak od stanu majątkowego rodziny podczas obiadu weselnego obowiązkowo musiał zostać podany rosół przygotowany na mięsie wołowym, kurzym korpusie, szyjach z gęsi, kaczek, kur i podrobach. Młode mężatki często dodawały pod koniec gotowania do rosołu gałązkę lubczyku. Częstym dodatkiem do rosołu był 3-4 suszone grzyby, które wzmacniały kolor rosołu i nawały mu specyficzny smak. Pozostałe z gotowania rosołu mięso mielono i wykorzystywano jako farsz do klusek śląskich.


  Kluski śląskie z mięsem
  Składniki: 1 kg ugotowanych ziemniaków, 250 dag mąki ziemniaczanej , 1 żółtko, 250 g ugotowanego mięsa np. rosołowego, 1 duża cebula, sól, pieprz
Sposób przygotowania: mięso zmielić, cebulę pokroić w drobną kostkę, podsmażyć na oliwie, dodać do mięsa, przyprawić solą i pieprzem, ziemniaki zmielić i podzielić n na 4 części, usunąć 1/ 4 ziemniaków, w miejsce po usuniętych ziemniakach wsypać mąkę i dodać jajko oraz usunięte wcześniej ziemniaki, zagnieść ciasto, utoczyć wałek, pokroić na równe kawałki, formułować kulki, kulki spłaszczyć ręką, na powstałe placuszki nakładać łyżeczkę farszu mięsnego, zlepić dokładnie brzegi i formułować kulki, wrzucić do osolonego wrzątku, gotować do chwili wypłynięcia na powierzchnię, odcedzić. Podawać oblane roztopionym smalcem ze skwarkami.

Na Śląsku nie robiono pierogów, dlatego też kluski należały do ulubionych dań mącznych. Nadziewano je także sezonowymi owcami oraz grzybami. Należało je jednak zjeść zaraz po ugotowaniu ponieważ - w przeciwieństwie do czornych klusek - nie są one zbyt smaczne po odsmażeniu.


  Jarzynowy ajntopf
  Składniki: 2,5 l wody, 30 dag ziemniaków, 2 duże kalarepy, duża marchew, mały seler, pietruszka z nacią, por, 1/4 kapusty włoskiej, łyżeczka siekanego koperku, 10 dag margaryny (lub masła), 2 płaskie łyżeczki mąki pszennej, 3/4 szklanki śmietany (jeśli zupa nie jest na wywarze z kości), sól, odrobina kminku i bazylii.
Przygotowanie: ziemniaki i warzywa umyć i pokroić w kostkę (por w plasterki, a zieleninę posiekać). Warzywa ugotować we wrzącej, osolonej wodzie, a gdy wszystkie będą już miękkie, zupę zagęścić zasmażką z margaryny i mąki. Przyprawić do smaku magii, dodać kminek i bazylię. Zagotować i odstawić z ognia. Na koniec dodać śmietanę oraz posiekaną zieleninę.

Określanie ajntopf pochodzi od niemieckiego słowa eintopf, które w dosłownym tłumaczeniu oznacza jeden garnek. Dania z jednego garnka mają prastary rodowód - posiłki przyrządzane w jednym garze dla całej zbiorowości znane już były myśliwym i zbieraczom w dawnych czasach. W przeszłości danie z jednego garnka uważne było za strawę dla ubogich, którzy wrzucali do naczynia to, co mieli pod ręką. Dziś dania z jednego garnka zostały odkryte na nowo. Na Śląsku dania jednogarnkowe były gotowe zarówno w rodzinach ubogich jak i w tych, którym powadziło się znacznie lepiej na przykład podczas żniw, "wielkiego prania" czy też porządków przedświątecznych, kiedy na gotowanie zostawało niewiele czasu. Aintopf przygotowywało się z tego, co akurat znajdowało się w spiżarnia oraz z sezonowych płodów rolnych.

więcej przepisów



do Państwa dyspozycji są następujące miejsca:  
Kopalnia Zabytkowa w Tarnowskich Górach  
Rezerwat Segiet i Kamieniołom Blachówka  
Zabytkowa kolejka wąskotorowa Bytom - Miasteczko  
Śródmieście Tarnowskich Gór  
Kompleks Zamkowy w Starych Tarnowicach  
Muzeum Chleba w Radzionkowie  
Pałac w Nakle  
Zespół Parkowy w Świerklańcu  
Zalew Nakło - Chechło  
Zatopiona kopalnia Bibiela w Miasteczku  
Bazylika mniejsza w Piekarach Śląskich  
Kopiec Wyzwolenia w Piekarach Śląskich  
Muzeum Górnośląskie w Bytomiu  
Zabytkowe śródmieście Bytomia  
Żabie Doły w Bytomiu  
Zakłady Celulozowo Papiernicze w Kaletach  
Stawy w Zielonej - w Kaletach  
Aleja Dębowa - w Kaletach - Truszczycy  
Rezerwat Góra Grojec - w Psarach  
Lotnisko w Pyrzowicach  
Ruiny zamku w Toszku  
Palmiarnia w Gliwicach  
Radiostacja w Gliwicach  
Kopalnia Guido w Zabrzu  
Zamek w Chudowie  
Stacja Wodociągowa Zawada w Karchowicach  
Katowicki Spodek  
Park Kultury i Wypoczynku w Katowicach  
Nikiszowiec, Giszowiec - zabytkowe dzielnice  
Kopalnia Wujek w Katowicach  



śląski humor


- Panie doktorze, mój mąż mówi przez całą noc przez sen, co robić?
- Niech mu pani pozwoli dojść do słowa w dzień.


- Męzu, nasze dziecko jest wspólne, więc jeśli obudzi się w nocy raz ty je będziesz kołysać, a raz ja.
W środku nocy małżonków budzi płacz niemowlęcia.
- Józek, wstawaj, mały krzyczy!
- Jest wspólny? To ty kołysz swoją połowę, a moja niech płacze!


- Wujku, zjedz trochę trawy - mówi dziecko do bogatego wujka.
- Ależ dlaczego dziecko mam jeść trawę?
- Bo ojciec powiedział, że jak wujek będzie gryzł trawę to kupimy sobie auto i nowe meble!


Małżonkowie pokłócili się i nie rozmawiają ze sobą. Mąż pisze więc na kartce liścik do żony - "obudź mnie o piątej, bo idę do pracy".
Rano budzi się o ósmej. Wstaje, by nakrzyczeć na żonę i widzi na nocnym stoliku kartkę od niej "wstawaj mężu, już piąta".


- Dokąd to tak szybko biegniesz Alojz?
- Do domu, gotować, do domu, gotować!
- A co, żona chora?
- Nie, głodna!


Próba orkiestry na Górnym Śląsku, dyrygent pyta:
- Puzonen vertig?
- Ja, ja herr kapelmeister, vertig - odpowiadają muzycy.
- Trompette vertig?
- Ja, ja, naturlich.
- Zimbalisten vertich?
- Ja, ganz vertich.
- Also, ein, zwei, drei...
- Boże coś Polskę...


Antek i Francek spacerują po Berlinie.
- Kupiłbym sobie brateringi Antek, ale nie wiem jak to jest po niemiecku!


Antek i Francek są górnikami. Francek zaczyna marzyć:
- Wiesz Antek, ja to bym chciał fedrować na biegunie północnym.
- Ciekawe dlaczego?
- Tam pół roku jest noc, to bym spał i spał.
- Ale musiałbyś potem pracować pół roku.
- A skąd? Mnie obowiązuje ośmiogodzinny dzień pracy!


- Antek, co tak źle wyglądasz?
- Nie dziw się, taka robota - cały dzień na kolanach.
- A długo tak już pracujesz?
- Zaczynam w poniedziałek.


Pijani Antek i Francek zamiast po drodze idą po torach kolejowych.
- Antek, dlaczego te schody są takie długie?
- Nie wiem. A na dodatek poręcz jest bardzo nisko!


- Co tam pierzesz Antek?
- Kanarka.
- Kanarka się nie pierze, zdechnie od tego!
Po kilku dniach Francek pyta się Antka, czy kanarek żyje.
- Zdechł!
- Mówiłem ci, że kanarka się nie pierze.
- Pierze się, pierze, tylko się nie wykręca!

więcej humoru


   
PORTAL POWIATU TARNOGÓRSKIEGO
www.tg.net.pl - www.gornyslask.net.pl - www.kuchnia- slaska.pl
redakcja Portalu Powiatu Tarnogórskiego
kontakt: e - mail